Towarzystwo przy ołtarzu

Wcześniej funkcję świadkowych pełniły  przyszłej mężatki kobiety z jej bliskiego środowiska: koleżanki, kuzynki i siostry. Każda miała być  wolna, bo wedle ówczesnych wierzeń mężatka przyniesie zły los przyszłej żonie. Obowiązującą dekoracją były wianki czy też korony kwiatów zarówno na głowie narzeczonej jak jej druhen. Szczegół ten znaczył chęć dochowania niewinności aż do dnia zaślubin.

O obrączkach słów kilka

Przejrzeć historię obrączek to zadanie właściwie niewykonalne, ale ze znanych faktów i domysłów układa się bardzo ciekawa całość. Od zawsze obrączki były talizmanem przynoszącym szczęście. Wymiana obrączek była symbolem powiązania ze sobą losów dwojga ludzi, a kształt koła dobrze obrazował miłość, która nie ma początku ani końca.

Najstarsze obrączki znaleziono w starożytnym Egipcie. Kuto je z żelaza, ale już w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą Izraelici postawili na szlachetny kruszec - złoto. Dawniej obrączka była zakładana na palec lewej ręki, zgodnie z wierzeniem, że żyła w tej właśnie ręce prowadzi bezpośrednio do serca.

Zwyczaj wymiany obrączek w trakcie ceremonii zaślubin prawdopodobnie zaistniał w Rzymie, i był to znak dwustronnego powiązania. W XIII wieku w okręgach dworskich najbardziej popularnym podarunkiem pośród kochanków były pierścionki, niemniej jednak dopiero gdy zwyczaj wymiany obrączek między małżonkami został zaaprobowany w Kościele, to w zgodzie z prawem kanonicznym obrączka stała się dopełnieniem związku małżeńskiego. Na temat obrączki złotej lub platynowej możemy powiedzieć, że oznacza ponadczasową i trwałą miłość oraz wierność, którymi mężczyzna ślubuje obdarzać wybraną dla siebie kobietę. Dzisiaj obrączki noszą kobiety i mężczyźni. Interesujący może być fakt, iż do pierwszej wojny światowej obrączki nosiły jedynie żony, a narzeczone do momentu ślubu nie miały prawa przymierzać ani nawet dosięgać wzrokiem ślubnej obrączki.

Obrączki włożone w trakcie zaślubin na serdeczny palec prawej ręki staną się zastawem wręczonym jako rękojmia. Dla utrwalenia tego znaczącego w życiu wydarzenia wielokrotnie wewnątrz obrączek wygrawerowana  jest data ślubu, inicjały abo dewiza, która powinna towarzyszyć małżonkom.

Śniegu biel

Pora ślubów i wesel to raczej krótki okres. Rusza z rozpoczęciem wiosny, zwalnia jesienią, dlatego wbrew pozorom nie trwa tak długo jak byśmy chcieli. Jeśli nie zraża Was projekt zorganizowania biesiady weselnej w styczniu albo innym zimowym miesiącu, można swobodnie rezerwować termin. Jest dużo plusów i minusów, trzeba wszystkie rozważyć i potraktować je obiektywnie. Wówczas każda pierwotna wada będzie miała swój dodatni składnik.

Podziękować gościom

Coraz chętniej standardowy podarunek na pożegnanie gości weselnych w postaci ciasta weselnego bywa urozmaicony o drobne dodatki, które jeszcze milej pozostaną w pamięci wszystkich uczestników wesela. Zwyczaj ów w dalszym ciągu nie jest u nas wymieniany jednym tchem z pozostałymi obyczajami weselnymi, jednak to silny kierunek w związku z czym ma perspektywy, aby na długo tu pozostać.

Butonierka

Butonierka (z fr. boutonnière) taką nazwę nosi luka umieszczona w lewej klapie marynarki, wycięta albo ukryta. To wspomnienie marynarek z dawnych czasów, które zapinane były aż pod szyje. Z upływem lat zaczęło się nosić marynarki z odpiętym guzikiem u góry i obłożonymi klapami. W krótkim czasie zrezygnowano z guzika, zaś w jego miejsce rozpoczęto przypinać kwiatek. W marynarkach dwurzędowych spotyka się butonierki w dwie klapy.  W Polsce nazwa butonierka niezwykle często jest mylone z poszetką, inaczej dekoracyjną chusteczką, jaką wkładamy do brustaszy – małej kieszeni  umiejscowionej na piersi marynarki.

Bukiet 'COMPOSITE'

Bukiety ślubne to często małe dzieła sztuki florystycznej. Bazują one jednak na już istniejących gatunkach, więc w zasadzie odtwarzają to, co stworzyła natura. Przełamać to i pójść w zupełnie innym kierunku można dzięki bukietom 'composite', które dają nieograniczone możliwości tworzenia, projektowania, i komponowania czegoś, co w przyrodzie nie istnieje, a może być równie zachwycające.

Kwiaty się bielą

Biały to kolor symbolizujący nieskazitelność, czystość, niewinność i tak właśnie jest przez nas postrzegany. Niekrzykliwy oraz delikatny, może stanowić tło lub być na pierwszym planie. Idealnie sprawdza się także w ślubnych bukietach. Taka ślubna wiązanka spodoba Ci się, jeśli wymarzyłaś sobie biel nie tylko na sukni.